Bu aralar o kadar çok bu kitabı düşünüyor, o kadar çok bu kitaba dair atıp tutuyorumki ilk yazcağımda bunla alakalı olsun istedim...
Bazı insanlar vardır; aslında hayatlarına dair azbuçuk çıkarım, tahmin yahutta yorum yapabildiğimiz. Henüz okula giderken yürüdüğümüz sokakta değildir onlar. Fakat en azından; sabahleyin merdivenleri üçer beşer inerken, sıraladığımız dairelerin, kilitli kapıları ardında güvende olandırlar. Hani, yavaştan kahvaltı sofrasını toplayıp, zeytin çekirdekleriyle, ekmek kırıntıları sarı bezle, bitmiş tavaya iteleyen... İşte bu kitap, Hatice Meryem' in müthiş Sait Faik- esk kaleminden; taşra değil, masal hiç olmayan üslubuyla; o insanların hayatına göz atar. Gönül gözü bile üstelik!
O kadınların hayata dair somutlaşması konusunda da; düşündürmesi de cabası!
Sinek Kadar Kocam Olsun Başımda Bulunsun' un yanında; Ece Temelkuran, Mine Kırıkkanat vesaire feminizmi tırto kalır benim gözümde. Kıssadan hisse, budur!
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
" Ama ben kimsenin karısı değilim ki! yarın yine bir başıma açacağım gözlerimi yeryüzünün bir yerinde.. " en can alıcı bölümdür bence. Ayrıca kitabına iyi bakıyorum, merak etme (:
YanıtlaSil